Sportieve (hardloop-)doelen

Op het moment van schrijven hangen er 6 medailles aan de muur. 5×10 km en een halve marathon. Sinds de aanschaf van mijn eerste paar hardloopschoenen zijn er volgens Runkeeper 643 kilometers versleten. Ondanks dat ik mijzelf nog steeds heel erg zie als een beginnend hardloper, een groentje, heb ik wel nog veel ambities. Tijd voor een sportieve bucketlist.

Wat kan ik al?
Mijn huidige PR’s op een rijtje.

  • Snelste 5 km: 23.55 (gewoon op een zondagmiddag)
  • Snelste 10 km: 48:14 (Verkerkloop 2015)
  • Snelste HM: 1:51:35 (Almere City Run 2015)

En nu sneller
Om te beginnen wil ik vooral nog veel sneller kunnen. De 5km vind ik niet echt een leuke afstand en doe ik alleen als training. Dus mijn mogelijkheden zitten hem vooral in de 10+. Ik splits de doelen in stukjes, zodat ze ook te halen zijn.

  • 10 km: Lopen onder de 47:00
  • 10 km: Lopen onder de 46:00
  • 10 km: Lopen onder de 45:00
    Hier kan ik natuurlijk lang mee doorgaan, maar voorlopig is onder de 45 minuten echt een groot doel nog.
  • HM: Lopen onder de 1:50.00
  • HM: Lopen onder de 1:47.30
  • HM: Lopen onder de 1:45.00
    Ik heb pas één halve marathon in de benen, dus ik denk dat hier nog wel wat rek in zit.

En nu langer
Deze vakantie wil ik gaan proberen om mijn eerste 25 km te lopen. Uiteindelijk is het doel natuurlijk om een hele marathon uit te lopen. Ik heb met mijzelf afgesproken dat, als ik nu nog 5 kilo afval ik serieus ga kijken naar een marathon. Tegen die tijd wil ik er na die 5 nog 2 kilo af hebben. Dan ben ik 42 kilo afgevallen. Een mooier moment om een marathon te lopen is er dan niet.

En nu ergens anders
Ook staan er nog wat loopjes op mijn bucket list. Mooie loopjes. Klassiekers. Wat de mooiste loopjes van Nederland zijn dat weet ik (nog) niet. Suggesties zijn natuurlijk altijd welkom. Welke loopjes moet ik écht lopen?

  • Op mijn eigen bucketlist staan nu in ieder geval:
  • Dam tot Damloop (ik sta ingeschreven voor de editie van 2015)
    De 7 heuvelen-loop

Ook wil ik graag nog eens ergens de grens over. Zo zou ik graag nog eens de marathon van New York lopen. Al is het alleen al puur voor de sfeer. Ook over de halve marathon van Berlijn hoor ik mooie verhalen. Alleen hiervoor geldt natuurlijk weer, dat ik (nog) totaal geen idee heb wat nou echt de mooie, klassiekers zijn. Wat moet je nou echt gelopen hebben?

En tot slot iets anders
Naast het hardlopen, wil ik graag nog een keer proeven aan de triathlon. De iron man voltooien is geen doel. Maar ik zou graag een keer willen kijken wat het doet met me. Beginnen met een achtste, maar het doel is wel het doen van een kwart triathlon.

  • kwart triathlon

Een hoop doelen, die ik hoop te halen. Sommige ga ik misschien al snel halen. Andere ga ik nog wel even over doen. Maar dat maakt het natuurlijk nog steeds leuk. Je kan steeds sneller, je kan steeds verder. Uitdagingen genoeg!

Advertisements

Almere City Run 2015, mijn eerste halve

in de zomer van 2013 verhuis ik voor de liefde naar van Almere naar Dordrecht. Jarenlang woon ik als student in het centrum van Almere-Stad en elk jaar kijk ik vanaf mijn balkon naar de Almere City Run, die langs mijn woning loopt. Dat ik mijn eerste halve marathon dus ga lopen in Almere is voor mij erg bijzonder.

Op de dag voor de Almere City Run viert mijn nichtje haar zesde verjaardag. Omdat ik geen zin heb om twee keer heen en weer te rijden tussen Dordrecht en Almere overnacht ik bij mijn moeder. Van slapen komt weinig, want de zenuwen gieren door mijn lijf. Nou heb ik een tijd geleden al een keer 20km gelopen en twee weken geleden liep ik nog 17km. Deze laatste liep ik zelfs nog sneller dan mijn geplande halve marathon-tijd. Ik wil hem graag onder de 2 uur lopen. Daarvoor moet ik 5.42 per kilometer lopen.

8.00 : De wekker gaat. Ik heb toch nog iets geslapen. Ik spring onder de douche, trek mijn nieuwe hardloopkleding aan en prop met veel moeite de helft van mijn havermout-ontbijtje naar binnen. Te veel zenuwen.

9.45 : Ik ben op Esplanade, waar de start en de finish van alle afstanden voor de Almere City Run zijn. Om 10 uur start de Kids Run. Leuk om te zien! Ik moedig nog even het zoontje van een vriendin aan. Als de eerste kinderen finishen geef ik mijn vriendin en mijn moeder een kus en loop ik vol zenuwen naar het startvak voor de 21km.

10:25 : Ik sta redelijk vooraan in het startvak. Ik wil niet te hard van start gaan, maar ook niet opgezogen worden in, eventueel, een (voor mij) te traag tempo van iemand anders. Ik zet Runkeeper alvast klaar en start alvast mijn playlist. Zoals altijd fungeert ‘Rocksteady’ van The Bloody Beetroots als mijn startnummer.

0 km: Startschot! We zijn weg.

0,5 km : Mijn vriendin en moeder staan zoals afgesproken bij de rotonde voor het gebouw van Windesheim Flevoland. Zij lopen daarna snel door naar de ingang van de Bibliotheek en de ingang van het stadhuis.

1,0 km : Ik ben al door veel mensen ingehaald, maar probeer echt mijn eigen wedstrijd te lopen. Ik houd rechts aan, zodat snellere mensen mij links voorbij kunnen. Volgens Runkeeper leg ik mijn eerste km af in 4:30. Dat klopt natuurlijk nooit. We liepen onder het winkelcentrum door en de GPS schiet dan natuurlijk alle kanten op (na correctie blijk ik de eerste km te lopen in 4.53)

1,6 km : Grappig zo door het stadhuis rennen, maar het is wel echt veel te warm.

3 km : We zijn inmiddels het centrum uit en hebben het punt waar aan de weg werd gewerkt gehad. Ik had me dat erger voorgesteld. Voor mijn gevoel heb ik een goed, rustig tempo te pakken, maar volgens Runkeeper loop ik gemiddeld nog steeds rond de 5:00 per km. Straks bij 5km maar even op de tijdswaarneming kijken en onderweg uitrekenen wat ik loop.

5 km : Shit! Geen tijdswaarneming langs de kant. Straks bij de 10 dan maar. Ik neem wel een slokje water.

8km : Het stuk langs de Hoge Vaart zit er op. Richting het industrieterrein en het Weteringpark. Ondanks dat Runkeeper nog steeds omroept dat ik vanaf de start gemiddeld 5.04 per kilometer loop, loop ik voor mijn gevoel heerlijk rustig. Mijn GPS zal nog wel in de war zijn door het overdekte stadscentrum. Ik hoop echt dat er bij 10km tijdswaarneming staat

Ik neem mijn eerste gelletje. Mijn broertje staat straks bij ongeveer 14km met mijn tweede gelletje klaar.

10km : Shit! Ook al geen tijdswaarneming.

11km : Na een slokje sportdrank en een spons word ik ingehaald door een hardloopstelletje. Ze horen duidelijk bij elkaar want ze delen hun gelletje. Ik besluit dat ik bij ze aansluit en in hun tempo blijf meelopen. Ik heb namelijk geen idee wat mijn echte tussentijd is.

14km : De bocht waar mijn broertje moet staan. Gelukkig stapt hij net naar voren en geeft mij het gelletje. Ik vraag hem snel hoe laat het is. 46 zegt hij. Ik had uitgerekend dat ik om kwart voor rond het 15km punt moest zijn. Ik loop dus veel te langzaam. Gelukkig loopt het koppeltje nog voor me en kan ik goed mee in hun tempo.

16km : Ik besluit mijn hazen voorbij te lopen en zet er iets meer tempo op. Ook neem ik mijn laatste gelletje.

17 km : Het maalt door mijn hoofd. Uitlopen doe ik deze halve marathon sowieso, tenzij ik nu iets breek, maar ik wil hem zo graag onder de 2 uur lopen. Volgens Runkeeper loop ik nog steeds ver onder mijn schema. Maar die is in de war. Toch? Ik tel de seconden waarin Runkeeper al aangeeft dat ik een km-punt heb bereikt tot ik er daadwerkelijk ben, deel ze door het aantal kilometers dat ik gelopen heb en tel dat weer bij mijn gemiddelde tijd op. Dan zou ik nog steeds dik onder mijn schema lopen, maar dan rijmt het niet met de tijd van mijn broertje. Nouja, wat boeit het? Ik ben al 17 km aan het genieten en het gaat me nog goed af. Gewoon doorlopen Cosmo.

18 km : Brug op richting Filmwijk. Ik begin mijn benen bij het stuk omhoog te voelen, maar als ik even snel over het Weerwater heenkijk zie ik de skyline van Almere al. Daar is de finish! Kom op!

18,4 km : Hey een fotograaf! Even proberen lachen.

19 km : Nog 2 kilometer. Al snel klinkt ‘The Pretender’ van Foo Fighters in mijn oren. Langzaam dringt er iets tot mij door. Ik heb een playlist van 2 uur en 5 minuten. ‘Walk’ van Foo Fighters is daarin het laatste nummer. En tot dat nummer zitten zeker nog een aantal nummers die ik nog niet gehoord heb. Ik mis o.a. nog Gallows, P.O.D. en ‘Head for the Barricade’ van Limp Bizkit. Ook Runkeeper blijft positieve tijden doorgeven. Wordt het dan toch onder de 2 uur?

19,5 km : Na het waterpunt staat er iemand van mijn oude studentenvereniging mij aan te moedigen. Wat tof! Ok, kom op. Laatste stukje!

20,3 km : In de verte zie ik mijn zusje met haar twee geweldige kinderen al staan. Wat superleuk dat ze toch zijn komen kijken.

20,7 km : Ik loop langs mijn vader en mijn broertje. Deel nog even een high 5 uit en ik hoor nog net dat ze trots op me zijn.

20,9 km : De finishstraat! Ja! Ik ben er! Ik werp een blik op de finishklok.

21,0 km : Ik kan het niet goed lezen. Ik zie een 1 en een 5. Ik zit dus nog onder het uur. Wat daarna komt lijkt op een 7.

21,05 km : Dat is geen 7, maar een 1. Oh God, ik loop 1.51. 1.51? Nee dat kan niet? Hoe dan?!

21,06 km : 1.51? Ik kan het niet geloven.

21,1 km : Met mijn handen in de lucht kom ik de finish over. 1.51 en nog iets. Wauw. Uitgeteld leun ik tegen een hek aan. Ik ontvang complimenten van een collega-loper die net voor mij over de finish loopt dat ik een mooie, vlakke wedstrijd heb gelopen en dat hij mij gebruikte om na het drinken terug in het tempo te komen. Ik glunder van geluk. Mijn eerste halve marathon uitgelopen, in een toptijd en meteen complimenten krijgen over mijn loopstijl.

Dit was een dag om nooit meer te vergeten. Na de finish zoek ik snel mijn familie op om de hele race nog eens door te nemen. Mijn vader en broertje bleken bij 14 km pas nét aan te komen toen ik er liep. Wat een toeval dat ze me dan net niet gemist hebben.

Ik kijk nog even de start van de 7km. Daar lopen nog een aantal bekenden mee en ik neem afscheid van mijn familie. Terug naar Dordrecht. Weg van Almere, het prachtige Almere. Het Almere waar ik net, net iets minder dan 2 uur keihard genoten heb. 1 uur, 51 minuten en 35 seconden om precies te zijn.

Het leven van een beginnend hardloper

Het is juli 2015, einde van het schooljaar. Ik neem afscheid van mijn groep 7 op de ene school en groep 6 op een andere school, waar ik met veel plezier een half jaar en 3 maanden voor de klas heb gestaan als invaller. Ik word door beide klassen overladen met voornamelijk chocolade. Heel veel chocolade. Nou houd ik best van snoepen en dat is goed aan me te zien. Ik besluit vrijwel meteen dat het helemaal anders moet. Ik ga afvallen. En nu echt! Talloze pogingen brachten echter nooit het gewenste resultaat.

Ik sport wel regelmatig, maar als keeper maak ik niet echt veel meters in het voetbalveld. Dus ik besluit dat ik naast beter eten (calorieën tellen) voor de voetbaltraining rondjes ga rennen. Verschrikkelijk vind ik het, maar gelukkig loopt er een teamgenootje elke dinsdagavond met mij mee. Met hem ga ik niet veel later ook fitnessen.

Op de verjaardag van mijn vriendin besluit ik echter de laatste stap te nemen. Ik ga hardlopen. Een van haar vriendinnen liep niet lang daarvoor de Bruggenloop in Breda. Ze moest deze in haar eentje lopen, omdat haar loopmaatje moest afzeggen. Ik hield het inmiddels 20 minuten rennend vol op de loopband dus ik zei dat ik volgende keer dan wel mee zou gaan. Toen zij vertelde dat ze in april de kwart marathon van Rotterdam zou lopen, kon ik niet meer terug. Shit, 10,5km. Dat gaat me nooit lukken, maarja wie A zegt moet B zeggen. De dag erna waren de sportschoenen besteld.

7 november 2014. Mijn eerste kilometers op de verharde weg. Kilometers, in meervoud, want het waren er welgeteld twéé. Runkeeper hield het bij; 2,09km in 10:51. Helemaal gesloopt, maar het was een begin. Had mij toen verteld dat ik 7 maanden later een halve marathon zou lopen en ik had je voor gek verklaard. Maar dan ook écht.